Dyslexieonderzoek

Definitie

"Dyslexie is een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en het accuraat en/of vlot toepassen van het lezen en/of het spellen op woordniveau." Deze defintie is opgesteld door Stichting Dyslexie Nederland (SDN) in 2003.

Wanneer spreken we van dyslexie
Om aan deze defintie te kunnen voldoen moet er aan twee voorwaarden worden voldaan:

Tenminste een gemiddelde intelligentie
Als een kind achterloopt en moeite heeft met lezen en/of spellen moet het wel een gemiddelde intelligentie hebben om te kunnen concluderen dat er sprake is van dyslexie. Kinderen met een te lage intelligentie behalen vaak op álle schoolvakken lage scores,  dus óók op technisch lezen en spelling. Dit wordt een "algemeen leerprobleem" genoemd en niét dyslexie!

Significante achterstand
Voor wat betreft het technisch lezen en/of spellen moet op verschillende
meetmomenten een duidelijke ("significante")  achterstand aangetoond worden. 
We spreken van een significante achterstand, als een kind volgens de CITO-
normen een E-score behaalt op diverse lees- en spellingtesten.
Het kind behoort met een CITO-score op niveau E tot de categorie 10% zwakste lezers en/of spellers. 

1) Niet altijd hoeft een kind tot de categorie 10% zwaksten te behoren!
Begaafde en hoogbegaafde kinderen scoren vaak tóch beter dan de 10%
zwaksten, omdat ze manieren van aanpak bij lezen en spellen kunnen ont-
wikkelen, die een leesstoornis en/of spellingstoornis maskeren. Maar de kloof, die er is tussen de vakken technisch lezen en/of spellen enerzijds en de overige schoolvakken anderzijds, is tóch significant aanwezig.
2) Er zijn ook kinderen/jongeren, die niet begaafd of hoogbegaafd zijn én op álle schoolvakken slecht scoren, die tóch dyslectisch kunnen zijn. Kinderen/jongeren bij wie de dyslexie niet tijdig is onderkend/gesignaleerd, kunnen ernstige faalangst, demotivatie e.d. ontwikkelen, waardoor ze geen goede inzet meer tonen voor het schoolse leren. 

Onderzoek
Het dyslexieonderzoek bestaat uit verschillende onderdelen:

- anamnese met ouders;

- intelligentieonderzoek;

- onderzoek naar taalontwikkeling, fonemische verwerking, auditieve en

   visuele waarneming, benoemsnelheid, concentratie en geheugen;

- didactisch onderzoek: niveau- en strategiebepaling technisch lezen,

   begrijpend lezen, spelling en evt. automatisering van het rekenen.

De gegevens worden weergegeven in een conceptverslag dat enkele weken na het onderzoek zullen worden besproken met de ouders. Eventuele vragen kunnen dan ook worden gesteld.

Dyslexieverklaring

Een dyslexieverklaring is een document dat bewijst dat een leerling dyslectisch is. De verklaring beschrijft welke belemmeringen de dyslexie veroorzaakt en welke hulpmiddelen nuttig kunnen zijn. Met aanpassingen of hulpmiddelen kunnen leerlingen met dyslexie namelijk op hun eigen manier onderwijs volgen of examen doen.